“他每年都去。”秦烈说。

        “种一株新的。”

        “开得很好。”

        老者闭上眼睛。

        很久。

        然后他睁开眼。

        嘴角,扯出一个极淡极淡的笑。

        “好。”他说,“那就好。”

        他转过身,朝密林深处走去。

        走出三步,他停了一步。

        内容未完,下一页继续阅读